Japanse tempelboom – Ginkgo biloba

Japanse tempelboom – Ginkgo biloba

Afgevallen bladeren en vruchten van de Ginkgo biloba

Afgevallen bladeren en vruchten van de Ginkgo biloba geven haast licht in de herfst.

Gisteren liep ik samen met John en onze hondĀ Olaf door de storm, heerlijk! De bladeren zijn nu echt zo goed als helemaal van de bomen en zo kwamen we ook langs een prachtige Ginkgo biloba, oftewel een Japense tempelboom. Niet alleen de typerende goudgele tweelobbige bladeren lagen volop onder de boom, maar in dit geval ook de Abrikoosachtige vruchten. Deze vruchten hebben iets meer een zilveren glans en ze ruiken vies, een beetje de geur van rotting. Sommige mensen vinden de vruchten zo enorm stinken dat ze bij gemeentes pleiten voor het verwijderen van de bomen uit de straat. Als je bedenkt dat deze boom geneeskrachtig is en de stank maar tijdelijk, dan is dat natuurlijk heel erg zonde!

Stinkvruchten... maar wel mooi!

Stinkvruchten… maar wel mooi!

Olaf weet dat het goed is voor hem. Hij dook gelijk op de vruchten en at er een aantal. Ik laat hem dan zijn gang gaan. Bij honden stimuleert het de doorbloeding van onder andere de hersenen en het zenuwstelsel. Ook verbetert het de werking van neurotransmitters. Eten ze er teveel van? Dan is het resultaat diarree. Dat hoeft niet altijd erg te zijn want soms gebruiken honden dit ook om zichzelf te reinigen.

De Japanse tempelboom, die meestal Ginkgo wordt genoemd, werkt ook voor mensen heel goed voor de doorbloeding van de hartspier, de benen en de hersenen. Het is dan ook een goed middel tegen vergeetachtigheid en een onderdeel van de behandeling van dementie. Er wordt hiervoor het blad gebruikt en dus niet de vruchten (de vruchten geven overigens huidirritatie als je ze gaat rapen).

De Ginkgo draagt bij aan een prachtige Herfstsfeer.

De Ginkgo draagt bij aan een prachtige Herfstsfeer.

Wat ik daarbij heel bijzonder vind, is dat de Ginkgo een levend fossiel is. Deze boom komt uit een familie die al 180 miljoen jaar bestaat en is de enige overgebleven boom uit die familie. Daarnaast bevatten de mannelijke vruchten (de boom is tweehuizig) na bestuiving vrij bewegende zaadcellen met een zweepstaart. Echt een boom uit een andere tijd dus. Je vond ze bij Japanse en Chinese tempels en zijn pas halverwege de 18e eeuw naar Europa gekomen. Echter… ze groeiden 180 miljoen jaar geleden overal!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf
Kruidengeneeskundige

Wil jij met kruiden aan je gezondheid werken? Neem gerust contact op voor een consult via dekruidenmaan@gmail.com of bel even naar 06 1980 2463 (bij geen gehoor gewoon even inspreken).

Advertisements
Kweekgras – Triticum repens / Agropyron repens

Kweekgras – Triticum repens / Agropyron repens

Gras saai? Lees en laat je verrassen!

Gras saai? Lees en laat je verrassen!

Het verbaast me niets als je bij gras niet direct aan geneeskracht denkt. Nou heb ik het niet over het gras dat de meeste mensen in de tuin hebben of dat door de gemeenten wordt gebruikt. Ik heb het over Kweekgras, de grote dikke pollen die bij akkers, op braakliggende terreinen en bijvoorbeeld bij mij in het bos groeien. Het zijn de opvallende pollen die boven het andere gras uitsteken.

Kweekgras

Kweekgras

Deze plant wordt al eeuwen gebruikt. Dioscorides, Plinius en Culpeper (allemaal grote namen uit de kruidenhistorie) noemen Kweekgras als middel voor de urinewegen, bijvoorbeeld bij nierstenen en blaasproblemen. Het geneeskrachtige deel zit ondergronds, de wortel. Niet alleen fysiek werkt het op de nieren, maar ook energetisch op de nierenergie. Dit is een energie die met name in de traditionele Chinese geneeskunde wordt erkend. Met nierenergie wordt een basisenergie bedoeld die levenskracht geeft. Kweekgras helpt dit opbouwen. Door de wortel en eventueel wat blad aan salade toe te voegen of door thee of tinctuur van de wortel te gebruiken, kun je een voorjaarskuur doen. Het helpt reinigen en als je dit combineert met het opbouwen van de nierenergie, dan kun je je voorstellen dat het een opkikker geeft na de winter. Het is niet een bijzonder lekker kruid. Al denkt Olaf de Herboristische Hond daar anders over. Hier volgt zijn stukje.

Olaf de Herboristische Hond

Olaf de Herboristische Hond

Honden zijn ook dol op Kweekgras, met name de wortels. Vaak denken mensen dat als een hond gras eet de hond zich niet lekker voelt. Echter honden gebruiken Kweekgras van nature ook preventief. Ja de hond gaat er van overgeven (met gal) en/of raakt ervan aan de diarree. Soms eet de hond het braaksel weer op. Dit vinden mensen vaak nogal vies. Voor de hond echter versterkt het braken de maagspier en helpt het opeten van het braaksel de opname van de inhoudsstoffen. Naast de werking op de urinewegen, die ook geldt voor dieren, wordt er ook melding gemaakt van de werking tegen ingewandswormen. Honden weten precies wat ze nodig hebben om goed voor zichzelf te kunnen zorgen. Olaf vindt het super leuk om zo’n Kweekgraspol helemaal kapot te scheuren en dan in de wortels te happen. Het is voor hem ook gelijk spel!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf, en Olaf natuurlijk

 

Olaf de Herboristische Hond – Groene Klei

Olaf de Herboristische Hond – Groene Klei

Olaf de Herboristische Hond

Olaf de Herboristische Hond

Dit is Olaf, de Herboristische Hond :). Olaf is een Whippet pup en heeft al heel wat kruiden gebruikt in zijn jonge leven. Niet dat Olaf nu al zoveel gezondheidsklachten heeft gehad, maar Olaf voelt zich erg verbonden met de Natuur en maakt daar graag gebruik van. Hij deelt zijn hondenwijsheid graag met je!

Groene Klei
Ken je dat? Je hond krijgt meer dan genoeg water thuis en de beste brokjes, maar toch drinkt hij buiten uit plassen en neemt hapjes aarde. Dat vind je misschien niet prettig want je wil niet dat je hond ziek wordt van iets viezigs of dat hij wormen krijgt. Aan de andere kant vermoed je dat je hond zelf weet wat hij nodig heeft. Olaf deed dit ook en ook ik vond het niet heel erg prettig, maar ik zag het wel als een signaal. De hond had iets nodig. Gezonde aarde zit vol mineralen die erg goed voor je zijn, ook voor je hond. Ik vermoedde dat Olaf zijn mineralen wilde aanvullen, dus heb ik de beste groene klei aan hem gegeven, Vertargil Groene Leem.

Vertargil Groene Leem/Klei

Vertargil Groene Leem/Klei

Olaf wilde graag naast zijn verse water een bakje met groene klei-water. Je neemt een stenen (!) bakje en doet daar een theelepeltje groene klei in. Dit is klei in poedervorm. Vervolgens doe je er water bij waardoor de klei zich met het water mengt. Je hond kan zelf kiezen of hij dit wil drinken. Olaf dronk er heel graag van. Dit middel vult niet alleen de mineralen aan. Het verwijdert ook veel afvalstoffen uit het lichaam. Denk hierbij ook aan de troep die vaccinaties met zich meebrengen. Olaf kreeg ‘s ochtends kleiwater, een uurtje later haalde ik het kleiwater weg. Dit is erg belangrijk. Klei heeft namelijk de eigenschap om afval en ook energetisch afval aan te trekken. Het is dus het beste dit alleen heel vers aan te bieden en het dan weg te halen.

Olaf voelt zich er heerlijk bij!!
Hartelijke groet Merel, en een poot van Olaf!

ps. voor mensen werkt groene klei ook zo goed. Ik kan je adviseren als je eens een goede groene klei kuur wil doen.